Doorstoten naar zestig biljartjaren

Doorstoten naar zestig biljartjaren
Piet Vermolen aan zijn geliefde biljarttafel in ’t Poelhuys. - Foto: Bianca Fenne
LISSE – Het gebeurt zelden dat de Koninklijke Nederlandse Biljart Bond (KNBB) een van haar leden eert met een zilveren waarderingsspeld. De 82-jarige Piet Vermolen uit Lissse kreeg deze onderscheiding in verband met zijn indrukwekkend langdurige lidmaatschap van biljartvereniging LUTO (Leer Uw Tegenstander Overwinnen).

LISSE – Het gebeurt zelden dat de Koninklijke Nederlandse Biljart Bond (KNBB) een van haar leden eert met een zilveren waarderingsspeld. De 82-jarige Piet Vermolen uit Lissse kreeg deze onderscheiding in verband met zijn indrukwekkend langdurige lidmaatschap van biljartvereniging LUTO (Leer Uw Tegenstander Overwinnen).

Vermolen is op 1 januari 2019 zestig jaar lid van LUTO, dat al meer dan 85 jaar bestaat. De specialist in de spelsoort libre was bovendien 36 jaar penningmeester en is nu al bijna 25 jaar districtsarbiter. De passie voor biljarten ontstond bij hem op jonge leeftijd. „Als tienjarige, toen ik nog in korte broek liep, heb ik het mezelf aangeleerd. Ik was meteen gegrepen door deze sport. Samen met mijn broer Seeg en twee vrienden namen wij de fiets op zoek naar een café waar een biljarttafel stond. Pas na mijn diensttijd – ik was in mijn vroege twintiger jaren – ben ik lid geworden van LUTO. We speelden in het bondsgebouw aan de Schoolstraat, wat bekend stond als Tante Jo en nu De Gewoonste Zaak is.” Vermolen had er aanleg voor. „Ik ben vijf keer kampioen geweest, in de eerste klasse van de Bollenstreek. Mijn vrouw was er altijd bij als ik een finale speelde. Ook heb ik twee jaar hoofdklasse gedraaid. Mijn beste partij ooit was in het seizoen 1988/1989, in De Kleine Engel tegen Willem Mooijekind van Taveerne. Ik kwam tot een moyenne van ruim 26.”

Concentratie

Na Tante Jo verhuisde LUTO naar ’t Hart van Lisse. De afgelopen tien jaar is sociaal-cultureel centrum ’t Poelhuys (Vivaldistraat 4) de uitvalsbasis. „Als ik een biljart zie, vergeet ik de geluiden om mij heen. Ik kan me dan helemaal op het spel richten. Belangrijk bij libre is concentratie. Wat het ook zo leuk maakt is de gezelligheid; het feit dat je mensen met dezelfde interesse ontmoet.” Actief biljarten blijft zijn lust en zijn leven. „Anderhalf jaar geleden zag het er voor mij niet goed uit. Bij een val verbrijzelde ik mijn linkerarm. Ik heb een tijd moeten revalideren. Een maand of vier geleden ben ik weer gestart met biljarten. Een moyenne van zeven haal ik niet meer, omdat ik niet overal bij kan komen met die arm. Toch ben ik blij dat ik weer wekelijks op donderdag naar de clubavond van LUTO kan. Ook speel ik bij de bejaarden van Carambole.”

Als districtsarbiter zag Vermolen onlangs in Haarlem Taveerne-bandstoter Ferry Elderbroek uit Lisse kampioen van de vierde districtsklasse worden. Taveerne-speler Aad van der Poel uit Lisse werd vierde. „Het spel moet gespeeld worden, zoals het hoort. Streng erbij kijken; dat doe ik niet. De scheidsrechter beslist. Biljarters zijn gelukkig eerlijk. Een foutje wordt meteen toegegeven.”

Tekst: Jankees Faas